| Seksualnost
je integralni dio osobnosti svakog ljudskog bica.
Njen cjeloviti razvoj ovisi o zadovoljenju osnovnih
ljudskih potreba kao što su želja za
kontaktom, intimnošcu, emocionalnim izražavanjem,
zadovoljstvom, nježnošcu i ljubavlju.
Seksualnost se izgraduje kroz
interakciju izmedu individualnih i socijalnih
struktura. Cjeloviti razvoj seksualnosti od esencijalnog
je znacaja za individualno, interpersonalno i
socijalno blagostanje. Seksualna prava su univerzalna
ljudska prava zasnovana na slobodi, dostojanstvu
i jednakosti svojstvenim svim ljudskim bicima.
Buduci da je zdravlje temeljno ljudsko pravo,
isto tako i seksualno zdravlje mora biti osnovno
ljudsko pravo.
Da bi se osiguralo da ljudska
bica i društva razvijaju zdravu seksualnost,
sljedeca seksualna prava moraju se priznati, promovirati,
poštovati i braniti od strane sviju društava
svim sredstvima. Seksualno zdravlje rezultat je
okruženja koje priznaje, poštuje i primjenjuje
ova seksualna prava.
1. Pravo na
seksualnu slobodu. Seksualna sloboda
obuhvaca mogucnost da pojedinci izraze svoj puni
seksualni potencijal. Medutim, to iskljucuje sve
forme seksualne prisile, eksploatacije i zloupotrebe
u bilo koje vrijeme i u bilo kojoj životnoj
situaciji.
2. Pravo na
seksualnu autonomiju, seksualni integritet i sigurnost
seksualnog tijela. Ovo pravo ukljucuje
mogucnost donošenja autonomnih odluka u vezi
svog seksualnog života unutar konteksta vlastitog
osobnog i socijalnog morala. To takoder obuhvaca
kontrolu i uživanje vlastitog tijela, bez
mucenja, unkazivanja i nasilja bilo koje vrste.
3. Pravo na
seksualnu privatnost. Ovo ukljucuje
pravo na individualne odluke i ponašanja
u vezi intimnosti sve dok ona ne ugrožavaju
seksualna prava drugih.
4. Pravo na
seksualnu jednakost. Ovo se odnosi
na slobodu od svih formi diskriminacije bez obzira
na spol, rod, seksualnu orijentaciju, dob, rasu,
socijalnu klasu, religiju ili fizicku i emocionalnu
onemogucenost.
5. Pravo na
seksualno zadovoljstvo. Seksualno
zadovoljstvo, ukljucujuci autoerotiku, izvor je
fizickog, psihickog, intelektualnog i duhovnog
blagostanja.
6. Pravo na
emocionalno seksualno izražavanje.
Seksualno izražavanje je više od erotskog
zadovoljstva ili seksualnog cina. Osobe imaju
pravo izražavati svoju seksualnost kroz komunikaciju,
dodir, emocionalno izražavanje i ljubav.
7. Pravo na
slobodno seksualno udruživanje.
To znaci mogucnost vjencati se ili ne,
razvesti se, kao i osnivati druge vrste odgovornih
seksualnih udruženja.
8. Pravo na
slobodne i odgovorne reproduktivne izbore.
To obuhvaca pravo na odluku da li imati ili nemati
djecu, broj i smještaj djece, kao i pravo
na puni pristup sredstvima za regulaciju plodnosti.
9. Pravo na
seksualnu informiranost zasnovanu na znanstvenim
istraživanjima. Ovo pravo
znaci da seksualne informacije trebaju nastajati
kroz proces nepristranih, a znanstveno etickih
istraživanja, te se širiti na adekvatne
nacine na svim socijalnim razinama.
10. Pravo na
lako razumljivu seksualnu edukaciju. Ovo
je proces koji traje citav život, od rodenja,
tijekom cijelog životnog ciklusa i koji treba
ukljucivati sve socijalne institucije.
11. Pravo na
skrb o seksualnom zdravlju.
Skrb o seksualnom zdravlju treba biti
dostupna za prevenciju i tretman svih seksualnih
briga, problema i poremecaja.
Seksualna prava su temeljna i univerzalna ljudska
prava
Prihvaceno
na 14.-om Svjetskom Kongresu seksologije, Hong
Kong, 26. kolovoza 1999.
|
