جنسيت جزء جدايي‎ناپذير شخصيت بشر است كه توسعه‎ي كامل آن  به ميزان كاميابي وي از نيازهاي اوليه‎اش بستگي دارد. از جمله اين نيازها مي‎توان به ميل انسان در برقراري ارتباط با ديگران، ايجاد صميميت، ابراز احساسات، لذت بردن، حساسيت داشتن و در نهايت عشق اشاره كرد.

ارتباط متقابل فرد و ساختارهاي اجتماعي است كه به جنسيت شكل مي‎دهد. سلامت فرد، روابط بين فردي و اجتماع در كل، بدون توسعه‎ي كامل جنسيتي امكان‎پذير نمي‎باشد.

حقوق جنسي از جمله حقوق جهاني و مشترك بشري است كه ريشه در آزادي ذاتي انسان، شرافت و برابري انسان‎ها با يكديگر دارد. از آن‎جايي كه سلامت از جمله حقوق بنيادي بشر است، سلامت جنسي نيز در اين مجموعه قرار مي‎گيرد.

براي تضمين توسعه‎ي سلامت جنسي انسان‎ها و جوامع بشري، حقوق ذيل بايد مورد شناخت قرار گرفته ، در سطح جامعه مطرح شوند و مورد احترام واقع گرديده و به هر وسيله‎اي مورد حمايت جوامع مختلف قرار گيرند.

سلامت جنسي در محيطي توانايي رشد دارد كه اين حقوق جنسي شناخته شده، مورد احترام بوده و به نحو مطلوبي رعايت شوند.

    1.       حق آزادي جنسي- كليه‎ي افراد جامعه حق ابراز توانايي‎هاي جنسي خود را دارند. اما در عين حال، هرگونه سوء استفاده، استثمار و تحميل در روابط جنسي از طريق اعمال زور و اجبار در هر مقطع زماني و تحت هر شرايطي مردود است.

    2.       حق خود مختاري، استقلال و ايمني اندامهاي جنسي بدن  - هر انساني مختار است در چهارچوب اخلاقيات شخصي و عرف اجتماع در مورد زندگي جنسي خود آزادانه تصميم بگيرد و بدور از هرگونه خشونت، زجر و تحقير بتواند جسم خود را تحت كنترل داشته و از آن لذت ببرد.

    3.       حق داشتن زندگي خصوصي جنسي - تصميمات و رفتارهاي خصوصي جنسي افراد، مادامي كه اين امر با حقوق جنسي ديگران تداخلي پيدا نكند. محترم شمرده مي‎شوند.

    4.       حق برابري جنسي - بدين معني كه افراد در روابط جنسي به دليل مذكر يا مونث بودن، گرايش‎هاي جنسي، سن، نژاد، طبقه‎ي اجتماعي، مذهب يا معلوليت جسمي و ذهني مورد تبعيض قرار نگيرند.

    5.       حق برخورداري از لذت‎هاي جنسي - لذت‎هاي جنسي از هر نوعي كه باشد ( حتي خودارضايي) موجب سلامت جسمي، رواني ، فكري و معنوي انسان مي‎گردد.

    6.        حق ابراز احساسات جنسي - ابراز احساسات جنسي فراتر از لذات شهواني يا آميزش جنسي است. انسان‎ها حق دارند احساسات جنسي خود را از طريق كلامي، لمسي، بيانات عاطفي و عشقي ابراز نمايند.

    7.       حق انتخاب در برقراري روابط جنسي - به اين معنا كه فرد در ازدواج كردن و يا نكردن، متاركه كردن يا نكردن و در برقراري هرگونه رابطه‎ي جنسي مسوولانه‎ي ديگر، صاحب اختيار مي‎باشد.

    8.        حق انتخاب آزادانه و آگاهانه نسبت به توليد مثل و باروري - به عبارتي هر فردي در مورد بچه‎دار شدن يا نشدن، تعداد و نحوه‎ي فاصله‎گذاري ميان آن‎ها حق انتخاب دارد. و محق است كه از امكانات و ابزار تنظيم خانواده به طور كامل بهره‎مند گردد.

    9.       حق برخورداري از اطلاعات جنسي بر اساس روش‎هاي صحيح علمي - به اين معنا كه محققان علوم جنسي بايد تحقيقات خود را با رعايت اصول اخلاقي به انجام برسانند و نتايج تحقيقات آن را به نحوي مناسب در اختيار تمام سطوح جامعه قرار دهند.

  10.    حق برخورداري از آموزش جامع جنسي - فرايند آموزش جنسي بايد به صورت مادام‎العمر بوده و از بدو تولد آغاز شده و در تمام طول چرخه‎ي زندگي ادامه يابد. كليه نهادهاي اجتماعي بايد در امر آموزش جنسي شركت فعال داشته باشند.

  11.    حق برخورداري از مراقبت‎هاي مرتبط با سلامت جنسي - مراقبت‎هاي جنسي بايد جهت پيشگيري و درمان تمامي نگراني‎ها، مسائل و اختلالات جنسي مهيا باشد.

حقوق جنسي از جمله حقوق بنيادي و جهان‎شمول بشري است.

برگرفته از مصوبه‎ي چهاردهمين همايش جهاني سكسولوژي در هونگ كنگ، آسيا. 6 شهريور 1378 ( 26 آگوست 1999 ).